Oh! om te zien perfect horizontaal zwarte lijnen, uitnodiging te zweven mijn bovenstaande, delicaat evenwicht pen klaar om het maken van een kunstwerk.
Toen ik begon met bloggen in 2005 ik heb net gesproken over wat het was om een verpleegster personeel. Dat was mijn "stem". De verhalen stroomde uit het toetsenbord. Bloggen was een creatieve uitlaatklep.
Vandaag, zit een old-school katholieke non in mijn hoofd, rappen mijn knuckles met haar liniaal als ik zelfs boeken van iets dat niet is overwegen "prim en juiste".
Nu, kan ik schrijf "prim en juiste" met de beste van hen. Maar een blog is niet de plaats daarvoor. Deze blog is niet de plaats daarvoor.
En om eerlijk te zijn met u, heb ik niet al die verliefd van gezondheidszorg in het afgelopen jaar of zo, kijken naar mijn prachtige kleine gemeenschap ziekenhuis worden een aanhangsel van een corporate behemoth geweest. Of van het lezen over gezondheid zorg termen van de partijdige politiek elke dag in het nieuws.
Ik wilde raas en tieren en blog. Maar ik wist niet wat te zeggen, of hoe om het te zeggen. Zuster Super-ego wilde prim en gepast, maar ik kon niet produceren prim en juiste.
Ik weet niet waar zuster Super-ego vandaan kwam, of waar ik heb het idee dat alles geproduceerd op deze blog had om te kijken als het was klaar voor een peer-reviewed tijdschrift.
No comments:
Post a Comment