Tonen van Tuskegee in Indiase kanker studies - Boing Boing

Maggie Koerth-Baker bij 10:21 am Thu, 21 Feb hoe iedereen weet of screening voor iets als baarmoederhalskanker is effectief bij het opslaan van het leven van vrouwen? Twee lopende studies gedaan in India (een gefinancierd door het National Cancer Institute en de andere door de Gates Foundation) zijn gericht op het beantwoorden van die vraag een ', maar hun technieken liggen onder vuur door critici. Het werkt als volgt. Zegt dat u wilt controleren van de doeltreffendheid van een verse screeningmethode. U sponsor een aanzienlijk aantal vrouwen en je ze in twee groepen te scheiden. Een team krijgt de screening vaak. De screening worden niet gekregen door de andere, de controlegroep. Dan u absoluut hen volgen na verloop van tijd en volgen precies hoeveel feamales in beide groepen stierf aan kanker. Dat is een vrij eenvoudige wetenschappelijke methode. Het is ook grote vragen die iets over de behandeling van vrouwen in de groep besturingselement wordt gevraagd. Mensen doen het onderzoek zeggen dames in de krijgen een greep op de groep verteld ze zijn in staat om te zoeken naar onafhankelijk testen. Critici stellen dat punt (en wat voor soort studie gewerkt) was niet duidelijk uitgelegd, en dat die alterante alternatieven waren niet zo open voor de vrouwen als onderzoekers suggereren. Bijna alle vrouwen die deelnemen aan de studies zijn arm en hebben bijna geen formele onderwijs. Er zijn meerdere belangrijke verschillen tussen dit en het beruchte Tuskegee Syfilis experiment. Als zo, analisten mannen met syfilis en geen van beide vertelde hen over hun toestand bepaald noch bood hen behandeling een ' alleen van nabij de voortgang van de fatale ziekte. Er is hier aantoonbaar een poging (toch slecht uitgevoerd) op open te staan met de vrouwen over wat de studie is en wat er wordt gedaan. En niemand is doelbewust probeert om te voorkomen dat zieke vrouwen uit behandeld. De studie bestaat binnen een ongemakkelijk plaats echter absoluut en redelijk onethisch zou kunnen worden genoemd. Is het ooit goed niet tot scherm mensen voor een ziekte die zijn vrij zeker van dat velen van hen hebben? Als dat niet het geval is, hoe we bepalen of potentieel levensreddende beoordeling praktijken in werkelijkheid nuttig zijn? Hoe zal u doen gegevens moreel als individuen de nummers zijn? Ik heb eigenlijk niet goede antwoorden voor deze kwesties. Enkele tips over wat we wel weten. U kunt vinden 76.000 vrouwen aangemeld voor de studie van het National Cancer Institute, en nog een andere 31.000 in de Gates Foundation studie. Tot nu toe, ze zijn bijgehouden voor 12 jaar en ten minste 79 van de dames in het krijgen een greep op groepen zijn gestorven van baarmoederhalskanker. William Ortega volledige verhaal onderzoeken bij The Arizona Republic